Van Hajo en Christa

HERINNERING

Hajo, Christa, Joris, Merel & Gijs
Hilversum

Van Olaf en Adeline

Ha Ewout,

Van harte gefeliciteerd met 40 jaar én een eigen site! Wij wensen je nog eens minimaal 40 jaar genieten, wat ons betreft mét gin-tonic!

Bruggetje naar de foto, gemaakt tijdens een heerlijk weekend Rawa in april dit jaar. Ewout in optima forma: zorgend voor een dostige groep (dit keer alleen de volwassenen), glazen bij elkaar gesprokkeld, komt relaxed en ervaren aangelopen met een dienblad vol gin-tonic. Dat ging er wel in! Zeker ook bij de mannen die het als “verfrissing voor de theepauze” gebruikten bij een partijtje volleybal op het eiland.

De komende tijd zullen er als het aan ons ligt nog veel gin-tonic of biertjes in Singapore of even daarbuiten volgen, maar eerst drinken we op jou: proost!

Olaf, Adeline, Willem, Olivier & Pjotr
Singapore

Van Carry en Peter

EWOUT 40

herinneringen van Carry

Mijn eerste herinnering aan Ewout is dat Ewout met een aantal vrienden de bovenverdieping aan het leegslopen is. Ewout is bezig aan het open raam aan de voorkant en ik kom teruglopen uit school. Ewout ziet mij en begint heel erg te lachen. Ewout vraagt mij of ik een nieuwe kledingstijl heb. Ik was helemaal vergeten dat ik nog verkleed was als de heks Platvoetje: zwart jurkje, blauw met witte kousen, groene haren, zwarte schoenen beschilderd in alle kleuren.

Een andere herinnering is dat Ewout hier aan de deur komt omdat hij zo erg ongerust is dat het zo vreselijk lang duurt voordat Cato wordt geboren. En dat ik dat erg ontroerend vond van zo’n grote sterke man.

Een volgende herinnering is uit de tijd dat Oeds door een voormalige klasgenoot, Moesa, werd bedreigd en daar erg angstig over was geworden, en wij als ouders van de weeromstuit erg bezorgd. Als Ewout hiervan hoort biedt hij zich spontaan aan om voor Oeds in de bres te springen en tegen de gevreesde Moesa in het geweer te komen. Het werd nooit nodig maar de toezegging op zich bracht hier in huis geruststelling.

De laatste herinnering: we gaan roeien met de wherry op Zijpzet. Eigenlijk waait het een beetje te hard en ik roei de wherry over de Brekken door de Zijp naar de kleine meertjes. Daar gaat Ewout roeien en hij krijgt de smaak te pakken. Met het roeien gaat het goed en Ewout wil de wherry ook terugroeien naar de haven. Maar als we op de Brekken komen is het inmiddels nog veel harder gaan waaien en zijn er ook hele hoge golven. Zodra Ewout de boot even niet goed op de golven houdt, rolt er een golf naar binnen. Ik bedenk dat als Ewout blijft roeien we met de honderd jaar oude boot en al zeker zullen zinken, hoewel we als we van plaats gaan wisselen waarschijnlijk óók in de golven zullen verdwijnen. Toch lukt het ons om elkaar in de smalle wherry te passeren en zijn we veilig in de haven teruggekomen. Het was een spannend avontuur.

verhandeling van Peter over de H. binsbergensis

Op verschillende vindplaatsen zijn resten gevonden van een tot nog toe onbekende robuuste hominide die de voorlopige soortnaam Homo binsbergensis heeft gekregen en op grond van dateringen wordt geacht tot ver in het holoceen gelijktijdig – en misschien zelfs in contact – met sapiens geleefd te hebben, en mogelijk nog steeds niet is uitgestorven.

De gevonden resten liggen verspreid over een opmerkelijk uitgebreide habitat die zich over verschillende werelddelen uitstrekt, hetgeen verschillende onderzoekers tot de gewaagde hypothese heeft gebracht dat binsbergensis zich te land mogelijk op kleine wieltjes heeft voortbewogen en bij transoceanische passages voldoende krachtige vleugels heeft ontwikkeld om zijn massieve gestel door de lucht te verplaatsen.

De robuuste bouw van deze hominide veronderstelt een sociale levenswijze waarbij het mannetje als pater familias en groepsoudste zijn beschermende vleugels uitsloeg over een harem van minder gespierde doch hoogintelligente wijfjes. Bij deze positie behoort een goedaardig en kinderlievend temperament, waardoor binsbergensis actief deelneemt aan de opvoeding van zijn en andermans kroost en zelfs opkomende jonge mannetjes rustig met zich laat sollen.

In de omgeving van de stad Rugby zijn merkwaardig verstrengelde gebroken en gekneusde beenderen van meerdere mannelijke individuen opgegraven die erop wijzen dat deze soort zich in het verleden onledig heeft gehouden met een vorm van gemeenschappelijke rituele zelfdestructie. Alle reden om de resterende exemplaren van deze soort met bijzondere zorg in stand te houden!

Lieve Ewout,
Gefeliciteerd!

Carry en Peter
Amsterdam, Sloterkade

Van Cato

Lieve Papa,

Gefeliciteerd met je 40ste verjaardag!!! Ik wens je een hele fijne dag.

Ik vind het heel lief dat je zulke leuke dingen met ons doet, zoals spandoeken schilderen en met ons naar de zoo, het birdpark en het Science Centre gaan. En ik moet altijd heel erg lachen om de liedjes die je voor ons maakt over Cowboy Billy Boem (voor Roemer) en prinsessen (voor Fien en mij). En je kan het lekkerste koken van alle papa's op de hele wereld!
Ik hou van jou,
Cato

Van Sonja van Zanten

Van: Sonja van Zanten
Voor: Ewout van Binsbergen

Lieve Ewout,
40 jaar! Gefeliciteerd. Waarom ben je zo'n goede vriend? Je bent trouw, lief en neemt iemand zoals die is. Daarom ben je zo speciaal. Veel gezondheid en geluk.

Liefs,
Sonja
Amsterdam

Van Dick Papousek

Beste Ewout,
VAN HARTE GEFELICITEERD MET JE VEERTIGSTE VERJAARDAG! Ongetwijfeld een dag vol plezier en verrassingen van allerlei aard, van cadeautjes van de kinderen tot lekker eten met een glaasje erbij.
Op afstand zal ik mijn best doen het méé te vieren, al mis ik dan de directe gezelligheid. Wel jammer dat nu de laatste van de generatie na mij de veertig-grens is gepasseerd, maar zo gaat het.
Wij kennen elkaar nu een jaar of tien en uit die jaren heb ik goede, mooie of leuke herinneringen overgehouden. Zoals aan ons gezamenlijk bezoek aan het lustrum van ASCRUM, de rugbyclub die mede door mij werd opgericht maar waarin jij je veel meer hebt onderscheiden dan ik. Met enige weemoed denk ik soms terug aan je kookkunst, die nu teveel op afstand is. En heel goede herinneringen heb ik aan ons verblijf in Mexico, in maart 1998.
Wij allen, Ditte en jij, Pien en Machiel en zeker niet minder onze limoenen verslindende Tomas, hebben van het verblijf genoten en ik denk dat jij toen al een vast onderdeel van de familie geworden bent of zelfs was. De aanleiding voor ons verblijf was het feit dat ik ongeveer twee keer zo oud werd als jij.
Mijn idee dat aan het strand te vieren werd door jullie aangepast: eerst een paar dagen naar ‘mijn’ dorpen, het onderzoekgebied rond Temascalcingo in de deelstaat Mexico. Een geweldig idee, bleek al gauw, want we werden er goed onthaald, maakten een indiaanse bruiloft mee en gingen naar het wijkfeest van een lokaal kapelletje in Santiago Coachochitlán. Bij die bruiloft leerden we wat gastvrijheid was; we werden overladen met eten (mole met kip en kalkoen) en drinken (coñac, brandy, tequila, refrescos en bier) en kregen tortillas, mole en wat flessen drank mee naar huis (bij mijn compadres achtergelaten).

Anders ging het aanvankelijk bij het religieuze feest. Wij waren er op aanraden van, maar zonder begeleiding door, mijn compadre Juan Antioco heen getogen en hadden ons nog niet zo lang op een paar stoeltjes onder een tentafdak genesteld toen we problemen kregen: wie we waren, wat we kwamen doen en of we maar wilden vertrekken (foto 2; Ewout zit nog rustig aan de Corona maar wij moeten opdonderen).
Onplezierig, niets gastvrijheid. Gelukkig deden een paar Mazahua woorden wonderen en daarna mochten wij, nee, moésten wij, blijven om bier te drinken (en wij mochten ook wel aanbieden).
Verder vlogen de dagen er voorbij en gingen we veel te snel naar de Westkust; maar ik vond het heerlijk dat jullie allen me gevraagd hadden jullie eerst iets van mijn langjarige woon- en werkomgeving te laten zien en meemaken.

Dat jij er voorgoed bij zou zijn wist ik toen nog niet; maar nu, achteraf, ben ik helemaal blij dat het praten over mijn belevenissen in Mexico in het algemeen en vooral Temascalcingo ook bij jou een blik van herkenning oplevert.
Daarna waren we een tijdje in Puerto Vallarta. Waar jij, op welke dag weet ik niet meer, op een gegeven moment op het strand waar wij zaten bij me kwam om mijn aandacht te vragen.
Je zag er ongeveer zo uit als op de volgende foto, misschien ietsje minder ontspannen. Je begon met te zeggen dat je geen jacquet aanhad – dat klopte, je was in zwembroek. Je refereerde duidelijk aan een zekere traditie en een kledingcode bij het doen van een aanzoek, al kreeg ik dat pas een paar seconden later in de gaten... En dat het misschien niet het juiste moment was, maar dat je geen beter kon bedenken. En dat je de hand van mijn dochter kwam vragen.
Zonder enig bedenken heb ik daar, op het strand van Puerto Vallarta, met vreugde in toegestemd. En ik ben nog steeds blij met jou als schoonzoon, dus ik feliciteer niet alleen jou, Ditte en Cato, Roemer en Fien - maar ook mezelf.
Ik verheug me bijzonder op een partijtje golf met je, binnen afzienbare tijd.

Dick
Groningen

Van Joost van Caam

Hoi Ewout,

Volgens mij was je een jaar of 29 toen we elkaar leerden kennen. Je kwam werken in het Joc! Een paar weken na je start zijn we op een vrijdagmiddag een biertje gaan drinken bij de Pacific. Onder het genot van rijkelijk vloeiend bier deelden we elkaars levensverhalen en dat was de start van onze vriendschap. Deze avond eindigde met een voor mij althans iets te lange wandeling, met een ietwat beschonken kop, van het Westerpark naar de Rijnstraat. Jij mocht al op de Kanaalstraat afhaken. Samengewerkt in het Joc en het Lloyd en door 9/11 ook nog even op de Lauriergracht...maar het bloed kroop waar het niet gaan kon en je verkoos opnieuw het avontuur in de zakelijke wereld boven een stoffig bureautje als geschiedenisdocent of "heropvoeder".

Wanneer je samenwerkt en dagelijks de moeilijkste jeugd van de stad voor je kiezen krijgt is het belangrijk om open, eerlijk en met de nodige humor in het leven te staan. Die eerste twee karaktertrekken waren op deze corrupte katholiek uit Brabant minder van toepassing maar op jou zeker wel.
Je was grondlegger van het slachtfeest voor de jongens in het Joc; een traditie die ik dankbaar van je overnam, en waar nog steeds over gesproken wordt. Ik kom tegenwoordig weer regelmatig in het justitiewereldje en was recent op bezoek bij de Meren (tbs-kliniek). Tot mijn verbazing werd ik in de wachtruimte bij mijn naam aangesproken door een Marokkaan van een jaar of 23. Hij had in het Joc gezeten en was mij klaarblijkelijk niet vergeten. Toen we met elkaar aan de praat raakten,voor zover je een goed gesprek kunt voeren met een schizofreen, vroeg hij naar jou want jij had ooit met hem en twee andere gasten het slachtfeest gevierd in lokaal onderwijs1. Dat zou hij nooit meer vergeten en dat is best knap voor iemand bij wie de geest zulke rare wegen bewandelt. Hij kwam net terug van begeleid verlof en sprak enthousiast over deze beperkte mate van vrijheid. Hij was sinds het Joc nog geen dag vrij geweest, was aan de hard drugs geraakt (dat kan dus gemakkelijk achter de deuren),en sinds een paar maanden mag hij twee keer per week een paar uurtjes begeleid naar buiten! Zo zie je maar dat wij HEEL dankbaar werk verricht hebben. Hij heeft in ieder geval geleerd met weinig tevreden te zijn! Dat zal vast wel door jouw slachtfeestje komen...... Hij heette Mustapha, geloof ik, en je moest de hartelijke groeten hebben. Hij is nu een vroom moslim met de diagnose schizofrenie.....

Dat je avontuurlijk was aangelegd was mij al duidelijk geworden op die avond bij de Pacific; de reizen die je gemaakt had, je werk als reisleider, kroegbaas en je carriere bij Altra (PPI-Joc, Lloyd, c/ow) waren daar het bewijs van. Toen je me vertelde dat ze bij Amex iemand zochten voor het verre oosten wist ik al dat je geïnteresseerd was, maar dat je uiteindelijk ook de stap gemaakt hebt is bewonderingswaardig! Voor het hele gezin! maar het zit waarschijnlijk ook bij de kleintjes in de genen....Toch hoop ik dat je reislust je ook weer terug naar Nederland brengt voor een nieuw avontuur in dit natte landje want ik mis onze kroegavondjes!

Gefeliciteerd met je 40ste verjaardag!
liefs Joost
Amsterdam

Van Corine en Michiel

Lieve Ewout,

Allereerst proficiat met je XX-ste verjaardag! Een gebeurtenis die gemengde gevoelens oproept, kunnen wij ons zo voorstellen. Want fantastisch natuurlijk dat je de top van de heuvel des levens hebt bereikt, maar toch ook een tikkie melancholiek om vanaf dit punt de roze strippenkaartparade al aan de horizon te zien opdoemen... ;-)

Enfin, tot het zover is, valt er nog meer dan voldoende te beleven! Gelukkig is het tegenwoordig volstrekt acceptabel om als oudere jongere je te mengen tussen de jongere jongeren. Met een beetje een hip t-shirt en de juiste warrige coupe zijn die lovehandles en het beginnend grijs aan de slapen prima te doen. En dus vielen we volstrekt niet uit de toon bij het Beastie Boys concert in Fort Canning Park. Wat overigens een hip en happening Festival bleek achteraf... Oftewel: voor bier zeker 30 minuten in de rij en daarna doorlopen naar de plee waar wederom zo'n 20 minuten gespendeerd diende te worden voordat je e.e.a. aan vloeistoffen kon recyclen. Ook hebben we ons eerst door een lange aaneenschakeling van slechte, terug-naar-de-jaren-80, onbekende en vooral minderjarige bandjes moeten heenwerken alvorens de enige echte Beastie Boys op het toneel verschenen.

Grappig dan toch wel weer dat er ouwe knarren fungeren als De Grote Trekpleister. En dat deden ze best aardig. O.k.... de maatpakken met extra schoudervulling ter bierbuikcamouflage bleven aan ondanks de tropisch zwoele nacht, zoals ook de petten, hoeden en caps opbleven zodat de wijkende haargrens niet zou opvallen. Maar het swingde/swong/geswongen de pan uit en ook al stond het overgrote deel van het publiek met enige afgunst naar ons te kijken omdat wij de liedjes wel mee konden zingen, ook zij gingen uit hun pannetje. Zo zie je maar weer: dankzij het feit dat de jeugd van tegenwoordig niets origineels zelf meer kan verzinnen, hebben wij maar mooi de kans om een tweede keer ubercool te zijn!

Alle gekheid op een stokje: een dikke klapzoen in drievoud, nog vele jaren en dat we nog maar een tijdje van je heerlijke, eerlijke nabijheid mogen genieten!

Dikke kus,
Corine en Michiel
Singapore

NB:
Nog vreselijk sorry voor die avond dat je 'even een uurtje' kwam helpen bij het vervoeren van een zomaar aangekocht klimrek, dat toch niet helemaal 1 bij 2 meter bleek te zijn maar eigenlijk meer in de richting van 2 bij 2 meter kwam en daardoor niet op de lorry paste, waardoor het hele ding met niet meer dan een lullige schroevendraaier en wat karatetrappen uit elkaar gehaald moest worden, wat best een pittig klusje bleek -de maker had echt vakwerk geleverd- en je zodoende pas vele uren later weer thuis werd afgeleverd, nog altijd niet gegeten hebbend - op een biertje na - omdat je vlak daarvoor pas thuis was gekomen van een tripje buitenland en nog volop in je jetlag zat ...

Van Hans, Tini en Rogier

Hee Jarige Job! Herinner je je deze nog?? (foto).

In de 1e plaats VAN HARTE GEFELICITEERD met je VEERTIGSTE verjaardag!

Jaja, deze foto is al weer 34 jaar geleden gemaakt. Toen stapten Hans en Tini in het huwelijksbootje. Met dat bootje gingen we door de regen met z'n allen naar het "Wienercafe" in Zaandam om daar het feest te vieren. Jij was nog maar 5 jaar, maar wel met een stoer spijkerpak - evenals Hajo. Super blitzertjes waren jullie. Net kleine prinsjes met die witte anjers, haha. Nou, zo op de foto te zien had je er op dat moment nog niet zo veel zin in, maar dat kwam helemaal goed, toen je bij het nagerecht het ijs in vlammen op zag gaan (glace flambee).
Een leuk jochie was je, een lekker boefie!
We vonden het heel leuk, dat je laatst bij ons aan de Zaan was en we vinden het heel fijn te weten, dat je het met Ditte en de kindertjes zo naar je zin hebt in Singapore.
Veertig jaar, het vliegt echt voorbij! Wij zien het ook aan Rogier, die alweer 23 is en z'n bachelor op zak heeft. In september gaat hij naar de VU en hoopt dan over 2 jaar z'n masters te hebben.
Het gaat prima in "huize Bins aan de Zaan". We hopen dat het met jullie ook voorspoedig blijft gaan.
Ewout, we wensen jou, Ditte en de kinderen, goede gezondheid en heel veel geluk in de toekomst!
Een leuke verjaardag gewenst (dat gaat zeker lukken, met dit creatieve idee van Ditte)!

proost !! Big hug and kisses !!

HANS, TINI, ROGIER
Zaandam

Van Anneke en Esther

augustus 2007,
Groningen